They say that the human language started with four words: sea, earth, sky, wind.

    On the sea of the Cretans, thought travels in a expanded time where it encounters fragments, real as well as mythical ones.

    The sea is the land which they cannot conquer. Like the woman whom they turned to an eternal Goddess*. Her lover gets to be born and die, every year.In her depths, sunken treasures, keys for an timeless truth.

    *The central idea of the Minoan religion is the worshipping of a female deity, mother and source of life, the image of which is revealed to us by the Minoan pictorial representations, sometimes with two aggressive animals by her sides, and others holding two snakes with her arms raised. A Potnia woman, almighty, the partner of whom was dedicated exclusively to the satisfaction of her erotic needs. She is the great mother of the Mediterranean.


    Λένε πως η γλώσσα του ανθρώπου ξεκίνησε από τέσσερεις λέξεις: θάλασσα, γη, ουρανός, αέρας.

    Στη θάλασσα των Κρητών η σκέψη ταξιδεύει σ’ ένα διεσταλμένο χρόνο όπου συναντά θραύσματα, πραγματικά και μυθικά.

    Η θάλασσα είναι η χώρα που δεν μπορούν να κατακτήσουν. Σαν τη γυναίκα που έκαναν αιώνια Θεά*. Ο εραστής της γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο.

    Στο βυθό της ποντισμένα λάφυρα, κλειδιά για μια άχρονη αλήθεια.

    *Κεντρική ιδέα της Μινωικής θρησκείας είναι η λατρεία μιας θηλυκής θεότητας, μητέρας και πηγής ζωής, που την εικόνα της μας δίνουν οι μινωικές αναπαραστάσεις, άλλοτε με δυο αρπακτικά ζώα στα πλάγιά της ή με δυο φίδια στα ανυψωμένα της χέρια. Μία γυναίκα Πότνια, παντοδύναμη, της οποίας ο σύντροφος αποτελούσε μια μορφή αφιερωμένη αποκλειστικά στην ικανοποίηση των ερωτικών ανησυχιών της.
    Είναι η μεγάλη μητέρα της Μεσογείου.